Welke bril heb jij op?

Gepubliceerd op: 25-07-2017
Welke bril heb jij op?

Overtuigingen creëren de bril die je op hebt

In het sociaal domein lopen hulpverleners, cliënten en consulenten rond met verschillende overtuigingen. Vaak zijn dit overtuigingen die we soms op een onbekend moment hebben aangenomen. Vaak zijn we ons hier ook nauwelijks van bewust. Overtuigingen als “niemand snapt mij”, “ik moet alles weten”, “ik bepaal”, “de zorg is enorm achteruitgegaan”, “de gemeente komt langs om te bezuinigen”, “ik ben niet belangrijk” zijn zomaar wat overtuigingen die regelmatig voorkomen. Overtuigingen creëren de bril die je op hebt. Maar overtuigingen creëren nog veel meer. Overtuigingen creëren voor een groot deel wat jij ervaart in je leven. 

Een voorbeeld hiervan hoorde ik een keer tijdens een zelfontwikkelingscursus: een tweeling van volwassen leeftijd wordt geïnterviewd. Met de ene helft van de tweeling gaat het niet zo goed; hij ligt in de goot, is verslaafd en zijn leven kent alleen maar ellende. De interviewer vraagt aan de man hoe het komt dat zijn leven zo veel ellende kent, waarop de man antwoordt: “dat komt omdat mijn vader een dronkenlap was.” 

Daarna gaat de interviewer in gesprek met de andere helft van de tweeling; een succesvolle man, fijn gezin, en leidt een gelukkig leven. De interviewer stelt de vraag waardoor dit komt. Zijn antwoord was hetzelfde: “dat komt omdat mijn vader een dronkenlap was.” De tweeling noemt dezelfde reden. Echter, zij hebben een andere bril op. Zij zijn anders met dezelfde situatie omgegaan.

Uit het dagelijks leven

Binnen het sociaal domein kom je vaak voorbeelden tegen van bepaalde overtuigingen die mensen hebben. Laatst moest ik voor een gemeente een klacht afhandelen. Er waren verschillende mailtjes binnengekomen waarin stond dat de betrokkene heel erg boos was en al meerdere keren had gebeld. Tegelijkertijd zat ik nog te wachten op informatie om een goed antwoord te kunnen geven. Dus wat te doen? Mijn overtuiging was als volgt: als ik deze cliënt nu bel en ik kan haar nog geen nieuwe informatie verschaffen dan wordt ze nog bozer. Aarzelend heb ik er toen voor gekozen om toch te bellen en een afspraak te maken. Bij binnenkomst maakte de betrokkene duidelijk vooral boos te zijn, omdat ze zich niet gehoord voelde. Toen ik aangaf te begrijpen waarom ze boos was, hadden we algauw een fijn gesprek. Er was zelfs begrip voor het feit dat ik nog niet alle informatie binnen had. Dit was in tegenstelling tot mijn overtuiging. 

Onlangs heb ik met Giselle en Els gesproken over hun gebeurtenissen en daarbij behorende overtuigingen. Giselle schrijft regelmatig een blog voor onze krant of website. Ik heb veel bewondering voor haar en ze vertelde dat zij twee jaar lang met veel pijnklachten in een rolstoel had gezeten. Echter, zij had nooit om een nieuwe rolstoel gevraagd. Zij wilde niet overkomen als iemand die klaagt en altijd weer iets nieuws wil hebben. Ze wilde dankbaar overkomen. Haar overtuiging was dat vragen om een nieuwe rolstoel een teken van ondankbaarheid zou zijn. Een consulent herkende op een bepaald moment dit gedrag en besefte dat zij om deze reden standaard te weinig vroeg. Door de situatie te bespreken kreeg Giselle toch een nieuwe rolstoel en dit zorgde voor een sterke afname van haar pijnklachten.

Els ken ik vanuit een re-integratietraject. Zij werd bij sollicitaties telkens afgewezen vanwege haar psychiatrische achtergrond. Het re-integratietraject richtte zich op het omgaan met haar beperkingen. Maar Els was zelf niet echt bezig met haar beperkingen; ze was ervan overtuigd dat ze kon werken en daarbij nuttig kon zijn voor haar werkgever. Het enige wat hiervoor nodig was volgens Els, was een kans: “en kansen moet je zelf creëren.” Dat was haar overtuiging. Els trok haar stoute schoenen aan. Ze stapte een winkel binnen en vroeg de eigenaar of ze een dag ‘voor de lol’ mocht helpen. Dit werkte! Zo hielp ze een dag mee in een bloemenwinkel, in een supermarkt en in een kledingwinkel. Ze ervaarde deze dagen als zeer leerzaam en vroeg na elke dag feedback.  Alle drie de winkels waren enthousiast over haar initiatief, maar hadden helaas geen werkplek voor haar. Ze liet haar gegevens achter voor het geval er toch een vacature zou ontstaan. Een maand later werd ze gebeld door de slager. Deze slager had met de eigenaar van de bloemenwinkel gepraat en aangegeven nergens goed personeel te kunnen vinden. Hierop reageerde de eigenaar van de bloemenwinkel enthousiast en zei dat hij wel iemand kende, namelijk Els! Hij vertelde over haar initiatief en harde werken. Daardoor kon Els algauw aan de slag bij de slager. 

Jouw eigen bril

Wil jij er ook achter komen wat voor bril jij op hebt en met wat voor overtuigingen jij rondloopt? Doe dan de volgende eenvoudige en leuke oefening:

Schrijf drie ervaringen die herhaaldelijk voorkomen in je leven.

Welke (andere) overtuigingen zou iemand kunnen hebben die een dergelijke ervaring heeft? (herhaal deze vraag zo vaak je kunt)

Doel van deze oefening is een bewustwording van de bril die je op hebt en het effect hiervan op jouw leven. Aan gebeurtenissen die je meemaakt kun je weinig doen, maar je kunt wel een andere bril opzetten. 

Heb je naar aanleiding van dit verhaal vragen of opmerkingen, of wil je weten hoe je een andere bril op kan zetten? Mail dan gerust met redactie@wmo-wijzer.nl.  



Terug naar blogoverzicht


Volg ons ook op:


Nieuwsbrief

Wilt u onze nieuwsbrief ontvangen? Klik hieronder op de knop.





Itinmotion Webdesign WebsitesRmk reclame en advies bureau